Hij zorgt dat er te eten is. Dat is precies zo als het hoort. Dat nìet doen kan eigenlijk niet.
Maar toch zegt Jezus hier: “Er is maar één ding noodzakelijk. Maria heeft het juiste gekozen.”
Hoe kan dat? Nou dat kan natuurlijk niet. Daarom is dit verhaal ook een gelijkenis.
Martha heeft het te druk.’ Ze houdt zich keurig aan alle regels van de gastvrijheid en heeft
het zo druk met het volgen van alle traditionele voorschriften, dat ze gewoonweg de tijd en
de rust niet heeft om de messiaanse boodschap te horen.
En daar zit het probleem. Ze leeft aan zichzelf voorbij. Martha wordt helemaal in beslag
genomen door de zorg voor haar gasten. Letterlijk staat er: ze wordt helemaal omsloten
door de zorg. Ze zit gevangen in haar dienstbaarheid.
Dienstbaarheid. Mooi! Eén van de belangrijkste taken van de kerk.
Maar wel met mate. Als het je helemaal in beslag neemt, als het je gevangen houdt, dan
belemmert het je vrij te zijn.
Vrij voor jezelf en voor God. Je raakt dan gevangen in alles wat je moet.
Wat van je gevraagd wordt. Je móet het goed doen. Je móet altijd je best doen. Presteren.
Niet achterblijven. Maar voor wie doe je eigenlijk zo je best? Je weet het soms zelfs niet.
Martha zit er in vast en ze moet eruit bevrijd worden. Dat is wat Jezus doet met die
indringende oproep: ‘Martha, Martha’. Als je naam twee keer wordt genoemd in de Bijbel,
dan wordt het ernst. Zoals bij de braamstruik, God roept twee keer: ‘Mozes, Mozes’. En
Jezus nu, twee keer: ‘Martha, Martha’.
Als in de bijbel iemand twee keer bij zijn naam genoemd wordt, dan wordt iemand geroepen
om iets nieuws te beginnen. Hij of zijn krijgt een goddelijke opdracht. God zet je even stil bij
wie je werkelijk bent, wie je worden mag, waar je bestemming ligt....
En het is geen misprijzende hoofdschuddende reactie van Jezus.
Het is een uitnodigend roepen. ‘Kom uit het net waar je door omsloten wordt, uit wat je
gevangen houdt... ‘
Martha, Martha: Ik bevrijd je uit je cocon van het eeuwige moeten. Kom tot jezelf. Laat nu
eens even alles uit je handen vallen en luister:
“Je bent bezorgd om veel, maar er is maar een ding noodzakelijk.”
Of zouden we ook mogen zeggen: Er is er maar Eén noodzakelijk?
Mária heeft door, dat in Jezus God zelf hun huis is binnengekomen.
Zij laat alles uit handen vallen en gaat bij Jezus zitten. Zij wil alles horen wat Jezus te zeggen
heeft. Zij voelt de heiligheid, de urgentie aan. Hier moet ik zijn! “Maria heeft het goede deel
gekozen,” zegt Jezus. Zij heeft gekozen, wat zij nu nodig heeft. Tijd voor verstilling, verlangen
naar woorden, verhalen, beelden die op weg helpen. En daarin ontvangt ze veel van Jezus.
Gewijde ruimte. Die ontstaat waar Jezus komt. Zomaar, in je dagelijkse omgang met de
dingen, met de mensen, in je doen en in je laten.
Is dat een afkeuring van de opstelling van Martha? In zekere zin wel.
Jezus windt er geen doekjes om: “Maria heeft het juiste gekozen.”
Martha moet bevrijd worden uit haar gevangenschap.
Maar is dat een afwijzing van haar actieve rol, van haar dienstbaarheid? Als doener. Is ze dan
minder waard dan de gevoelsmens? Is een beschouwende levenshouding altijd beter? Dat
wil dit verhaal namelijk niet zeggen. Dat de ene manier van leven beter is dan de ander.
Het gaat om het maken van de juiste keuze op het juiste moment.