zomaar om een zaaier gaat, maar dat het over God zelf gaat. Hij zaait zijn Woord als zaden in
de akker, de aarde, die Hij zelf geschapen heeft. En dat Woord zal geschieden. Vrucht
voortbrengen. Het Koninkrijk zal er komen, dat is een belofte! Nooit hoeven we ons uit het
veld te laten slaan door wat er gebeurt in de wereld. Gods werk gaat door. Dat is een troost
voor ons allen; geeft ons de moed om te doorstaan wat we meemaken en vervult ons met
vreugde en dankbaarheid omdat wij niet aan het blinde lot worden overgelaten. Er is er één
die om ons geeft, één die van ons houdt, één die volhardt in wat Hij begonnen is. En Hij zal
het voleinden.
Dat is wat Jezus, Gods geliefde zoon, de mensen duidelijk wil maken met dit verhaal.
Zij hoeven niet te wanhopen en de moed te verliezen. Die woorden gelden ook voor ons nu.
Ook wij mogen altijd blijven vertrouwen op de woorden van Jezus, op de vruchten van Gods
Woord en Geest. Paulus noemt die vruchten in Galaten 5: liefde, vreugde, vrede, geduld,
vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid en zelfbeheersing.
Nu is er in de verzen 18-23 ook nog een uitleg. Die kan ons in verwarring brengen. Want in
het verhaal gaat het over de zaaier en de overvloedige oogst. Niet over de kwaliteit van het
zaad. Maar in de uitleg gaat het ineens over mensen. Over verschillende soorten mensen.
Dat kan ons in de verleiding brengen om veroordelend naar anderen te kijken. Of ons
zelfvertrouwen te verliezen omdat wij denken geen goede vrucht voort te brengen.
Theologen zijn het erover eens dat deze verzen geen woorden van Jezus zijn, maar
door de evangelist zijn toegevoegd. Vanwege de vernietiging van de tempel in Jeruzalem in
het jaar 70. Vanwege de vervolging van de eerste Christenen. Vanwege de geloofsafval en
wereldgelijkvormigheid. De evangelist bedoelt met zijn uitleg de volgelingen van Christus te
stimuleren en aan te moedigen om te blijven zaaien, net als hun meester.
Maar we moeten niet in de valkuil terechtkomen om anderen als minder te zien dan onszelf.
Als we al kritisch willen zijn, dan kunnen we het beste in ons eigen hart kijken. Is de grond
van ons hart, de akker van ons geloof, misschien ook toe aan een ‘omploegbeurt’?
We hebben allemaal in ons eigen akkertje harde stukken, distels en doornen, platgetreden
paden. Daar kunnen we iets aan doen. Tegelijkertijd mogen we erop vertrouwen dat er in
onszelf ook goede aarde is, dat vruchten voortbrengt. Wij mensen zijn van de aarde, God
heeft ons gevormd uit de aarde, goede aarde, en zijn adem en Geest daarin geblazen.
Beeld van God zijn wij allen.
Vertrouw op de oogst lieve mensen, houd moed, hou vol, wees niet bang. Luister naar Jezus,
keer je om tot God, laat je door de Geest inspireren. Bid erom, zing ervan, deel het met je
naasten. En God zal het in Jezus’ Naam voleinden. Uit liefde en genade.
Amen.
Gebed
Trouwe God, lieve Vader in de hemel,
Wij danken U voor de schepping. Leer ons om daar behoedzaam mee om te
gaan, om geen schade aan te richten. Voor de zon, de maan, de sterren
danken wij U. Voor de dieren en de planten. De mensen om ons heen. Voor
nieuw leven, telkens weer. Inspireer ons om daarmee met respect om te gaan.
Wij danken U voor uw Liefde, voor uw Zoon die Uw Liefde heeft laten zien in leven, sterven en
opstanding. Dank u voor uw genade en erbarmen.
Voor uw Woord danken wij U. Dat U het zaait in de wereld, en ook in ons hart. Help ons om
te blijven vertrouwen op de oogst, op de komst van Uw rijk. Wees ons nabij met uw Geest
opdat uw Woord niet oppervlakkig aan ons voorbijgaat. Neem de hardheid weg uit
ons hart,