Zondag 23 augustus 2026 PG Doezum.
Meditatie door: Dominee W. Baas, Appelscha.
Meditatie
GOD EN DE VIER ELEMENTEN (Vuur. Water. Aarde. Lucht (wind) ).
We kijken terug op een hele warme zomer. Met enthousiasme vertellen
de weermensen dat er al weer een nieuw record gevestigd is. Het aantal
zonuren is groot en het watertekort blijft oplopen.
Het Noorden kon zich verheugen over een goed gevuld IJsselmeer. De
boeren konden blijven sproeien. De mais blijft groen. Maar de droogte kleurt de weilanden
steeds meer. Voor veel ouderen en mensen met een kwetsbare gezondheid waren de
warme dagen zwaar. En de regen is een zeer gewenste en welkome gast.
Nadenkend over de droogte zoek ik in mijn geheugen naar een verhaal uit het Woord van
God. Elia in 1 Koningen 19 komt bij mij boven drijven. Wellicht kennen we het verhaal al heel
goed. Het godengevecht op de Karmel. De bedreigde profeet. Moegestreden zoekt Elia de dood.
Maar dan ... na zijn reis van 40 dagen en 40 nachten?
De wereld van deze bedreigde Elia leek op leven in een boksring. De opponenten stonden
met gebalde vuisten tegenover elkaar. Maar één van deze twee leek levend de ring te
kunnen verlaten.
Het verhaal vertelt dat je God tevergeefs in de elementen kunt zoeken. God is niet te vinden
in de vernietigende krachten. Niet in die geweldige, vernietigende windvlaag. Niet in die
verbrijzelende aardbeving. Niet in het alles verslindende vuur. Niet in de alles meevoerende waterstromen.
Maar wel ... in de fluistering van het zachte suizen van de koelte. Valt het ons op.
In de fluistering. Heb oog voor het kleine, het kwetsbare!
Elia voelt zich gezien, gehoord, erkend.
Eén vonkje kan al genoeg zijn om een verwarmend vuur te beginnen.
Eén scheutje water kan al zo heerlijk verhelderend en verfrissend zijn. Dat je weer moed vat.
Eén kleine trilling kan iets net op zijn plaats laten vallen.
Eén Woord vol Goedheid kan wonderen teweeg brengen.
Elia zocht een God met spierballen. En wij misschien een God met bommen en rakketten.
Maar al dat imponerende dat vernietigt, is leeg van God de Allerhoogste. In dit vernietigende
geweld blijkt God de grote afwezige te zijn. Valt hier voor ons - net als voor de profeet Elia -
iets te leren, gemeente van Christus?
Wij mensen lijken onze wereld ook steeds meer te veranderen in een boksring. We zien
elkaar als concurrenten. We zijn voortdurend in competitie met elkaar. Blind voor elkaars
kwetsbaarheid. Alleen maar bedacht op de versterking van onze eigen positie.
Wat valt er in deze tijd van droogte voor ons nu te zien? En te leren misschien?
In onze vlucht voor de bosbranden zijn we één. In het gevecht tegen het water bundelen we
de krachten. De nood drijft ons steeds meer in elkaars armen. We verlenen eerste hulp. We
gaan met de AED op pad om een mensenleven te redden. En dat verrast velen van ons misschien!
Zou deze droogte een eerste breuk in ons geharnaste leven van verharding en ikke, ikke
kunnen slaan? Juist waar we heel erg kwetsbaar blijken te zijn, zoeken we elkaar.
In Gods Zoon, Jezus, zien wij een kwetsbare God. Niet een God van spierballen en
vernietigend geweld. Maar een dienende God die Zich naar ons toebuigt.
Durf ik het aan om weer kwetsbaar te worden?
Kan deze droogte mij helpen elkaar weer te vinden en de ander weer te zien? In alle
kwetsbaarheid.
Gebed
Goede God.
Het eerste woord dat wij tot U richten, moet een woord van Dankbaarheid
zijn. Want we zijn niet zo goed in danken en dankbaar zijn.
Soms heeft onze welvaart ons blind gemaakt voor onze rijkdom.
Soms verbeelden wij ons dat wij kleine godjes zijn - met ieder een klein koninkrijkje
Want baas spelen kunnen we allemaal. Soms zo goed: baas spelen over elkaar.
Maar het gevecht met de elementen in deze tijd laat ons zien hoe kwetsbaar we zijn.
Deze zomer laat het ons zeker voelen.
Misschien zijn wij, mensen, ten diepste heel erg bang.Bang om kwetsbaarheid te zijn,
bang om weer elkaar te moeten vertrouwen en zelf betrouwbaar en trouw te zijn.
Bang om afhankelijk te zijn van elkaar. De bosbranden laten zien dat we één zijn in onze
vlucht. Dat we zelfs bereid zijn huis en haard achter ons te laten
omdat ons leven kostbaarder is dan alles wat we hebben.
De reis van Elia betekent veel: 40 dagen en 40 nachten is eigenlijk Bijbeltaal.
Het betekent dat de nood het leven van een mens verandert, dat het wegvallen van de luxe
en de welvaart ons tot een ander mens maakt.
Herschep ons, o God, door het sprekende spoor dat Uw Zoon uitstippelt. Elke dag opnieuw.
Wij leggen deze wereld met al haar zorgen in Uw Handen neer.
Daarbij denken we aan de vluchtelingen en de vreemdelingen, de boeren en ondernemers,
die in de knel komen
We denken aan alle overheden en de bestuurders in deze wereld.
We denken aan onze scholen, zorginstellingen en eigenlijk te veel om op te noemen.
We denken aan de getroffenen van aardbeving, droogte, waterstromen, vuur, vervuiling en onverschilligheid.
Wat zouden we ook graag voor Israël, Gaza, Rusland, Oekraïne, Amerika, Iran
en voor al die andere landen de vrede willen
Uw Hemelse Vrede voor alle mensenkinderen in deze wereld.
Immers alle mensenkinderen zijn Uw mensen door U aan elkaar gegeven.
Voortgekomen uit de Bron van alle leven.
We brengen al die strijdende mensenkinderen die worstelen met de elementen voor de troon van Uw genade.
Ontferm U, Heer. Ontferm U over heel Uw schepping.
We laten het stil vallen, misschien doen we er het zwijgen toe,
misschien openen wij ons hart voor u
Zo brengen wij alles bij U
in de Naam van de Vader en de Zoon en de Heilige Geest. Amen.
Collecte
1. Diaconie
Collectedoel: Dorcas
Dorcas werkt in Oost-Europa, Afrika en het Midden-Oosten aan
armoedebestrijding en noodhulp. Met lokale partners helpen zij jaarlijks
honderdduizenden mensen aan voedsel, werk en hoop.
Rekeningnummer NL68 RABO 0323 7462 25
t.n.v. Diaconie Prot. Gemeente Doezum o.v.v. collecte maand augustus 2026.
2. KERK
U kunt uw bijdrage overmaken op rekeningnummer NL50 RABO 0373 7355 96
t.n.v. CvK Protestantse Gemeente Doezum o.v.v.: collecte Kerk augustus 2026.
Zondagmorgen 30 augustus om 09.30 uur is er weer een dienst door dhr. A.W. Hoekstra uit Surhuisterveen.
